HOYRAT RÜZGÂR KIRDI MI DALLARINI

GÜLCE-BULUŞMA TÜRÜ BİR ŞİİR /16.03.2015 - GÜNÜN GÜLCESİ 

Hoyrat Rüzgâr Kırdı Mı Dallarını,
İncindin mi Çınarım!
...
Belki kırılır dalların,
Belki kurursun köklerinin üzerinde
Fakat asla yıkılmaz-sın;
Yıkılmaz-sın Çınarım!
İsminle özdeş bir gücün vardır!
Dillere destandır sağlamlığın;
Adınla anılır güven, itimat...
Lâkin
Hayat, Sürprizlerle Doludur
Şaşırtır seni, zaman…
Güvenme;
Ne köküne, ne güçlü dallarına...
Öyle bir kopar ki bora, başında;
Öyle insafsız/hoyrat eser ki;
Ne dal kalır, nede kök;
Çarpar kanadını dağıtır, döker...
Yıkılır inançların,
Sükût-u hayal çöker…
**
Sen Ki;
Mevsimlerin, Yılların,
Ayın- Güneşin Saygısına mazhar olmuşsun

Özen gösterirken Lodos/Kasırga
İncitmezken dalını, yaprağını;
Bir anda kükredi, esti güneyden,
Rotayı şaşırmış hırçın Kara-yel!
Raydan çıkmış deli bora, dizginsiz!
Yıktı geçti, alamadı hızını...
*
'Kadınlar Günü' mü?
Hadi ordan güldürmeyin insanı!

İnandığım, savunduğum değerler
Hepsi süpürülüp çöpe atıldı..

Değişmez bu kaide;
Merkez etrafında döner pervane...

Hayat denen muamma sürprizler manzumesi...
Karakteri, yıkıp dökmek-se rüzgârın;
Çınarın, suskunluğunda saklı, esrarı...
*
Böbürlenme ey rüzgâr;
Zannetme ki dallarını sen kırdın
Seni kıvrım-kıvrım yere çalardı amma
Çınar, kırmayı değil kırılmayı yeğledi...
…
"Bildim kusurumu, anladım" deme;
Bu saatten sonra BİLSEN NE YAZAR

Sözler kifayetsiz, geçti dönemi
Fermanlar yazılsa yok bir önemi...

08 MART 2015 - Metanet Yazıcı
(Yayınlanma Tarihi 16 Mart )

MELTEME YENİLDİN EY ULU ÇINAR

MELTEME YENİLDİN EY ULU ÇINAR

Öyle bir azap ki; zifiri girdap
Feryadın isyânın bulmaz muhatap

Keser soluğunu düşürür bitap! 
Böylesi sert kaya, böylesi sertap!

Silinmiş sayfalar bomboş bu kitap 
Artık bundan böyle çöllerde serap 
Kırık bu yürek, dinmez ıstırap! 
Ne dal kaldı ne kök, virane, harap... 
...
Ayaz vurur dile sözlerin donar
zâr-ü perişanda yüreğin kanar...

Dev kasırgalara boyun eğmezken; 
Melteme yenildin, Ey Ulu Çınar!

    22-06-2011 /Metanet Yazıcı